Opgeruimd staat netjes

En zo is het maar net, wat had ik al een tijdje genoeg van al die ruis om me heen, al die spulletjes in mijn werkkamer, heel die overvolle tafel vol met van alles.Dus daar moest echt iets aan gedaan worden.

Ik was met van alles bezig, en op een gegeven moment zie je door de bomen de stoffies het bos de inspiratie niet meer, bah, wat een vervelend gevoel.Jaren heb ik deze gele gruttersbak al, hartstikke leuk, maar vol.......overvol.....

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, er moest dus weer geruimd worden. Je maakt van alles, poppen, beren,tasjes, jasjes, vestjes, beestjes, maar het moet ook wel een plek hebben als het klaar is, hoe doen jullie dat met al dat soort maaksels !?

J&J togen op een goede dag saampjes naar het Zweedse warenhuis, bij iedereen welbekend, en daar hebben ze een ladekast voor deze hobbymoeder gehaald, ik had natuurlijk al een ladekast  maar die was niet echt  praktisch genoeg, en deze had maar liefst een hele la extra!

Met gezwinde spoed werd de kast in elkaar gezet, dat moet lukken met een man als timmerman en een zoon die denkt dat tie het is........Ze brachten ook nog van deze reuze handige bakjes mee, kennen jullie vast ook, plat pakje, effe ritsen, handig bakje.

En toen was het zo ver, vier hele laden, op soepele geleiders, héérlijk, de kast was me wel te wittig, blank hout, dus eerst even een beitsje en een lakje er overheen, antiekerige look alsof tie er al jaren staat.

En toen kon het feest dan toch echt beginnen, nou ja, feest......

Als je van dit soort "rommel"iets moois wil maken is het niet helemaal een feest, feestelijk is het als je mooie uit de winkel nieuwe gevouwen FQ kan terugzetten in maagdelijke nieuwe bakjes......

Maar het was heerlijk, heerlijk, heerlijk,allerlei stofjes die ik al lang en breed vergeten was kwamen weer tussen andere even vergeten stofjes tevoorschijn. Winkelen in eigen kast! Wat een verrassingen geeft dat zeg.Aan het eind van een paar dagen, want zoveel werk was het wel, was dit de kast. * Zucht* Onnodig te vertellen dat ik, al word ik 100, nooit door al die stofvoorraad heen kom. Snappen jullie dan dat ik niet mee doe met een BOM?

En er was zelfs nog ruimte over ook, hoe is het mogelijk.......De gruttersbak is vervangen door een console, ook eens door manlief de timmerman gemaakt en overbodig in de keuken.Op de kast ligt een strijkmatje, de strijkplank is ook uit het zicht.Lekker "strak" voor mijn doen dan,opgeruimd allemaal.

Nog een kleine close up van mijn schaartjes verzameling.

Het viel me allemaal niet mee, veel is er weggedaan, weg gegooid, er is een bak met stofjes over die ik nooit meer ga gebruiken, vandaar die ruimte over. Het allermooiste is de leegheid van mijn tafel. De tafel dient weer gewoon tot tafel, en niet tot extra opberger, boekenkast en afzetplek.

Het geeft me echt rust en lucht in het hoofd als ik het kamertje binnenstap. Rust en inspiratie voor wat nieuws. Ik ben al een beetje bezig, tenslotte is Mrs. Grey af, dus ik "mag"weer van mezelf. De FB onder ons hebben het prangende dilemma al gezien, de kerstquilt uit het boek der boeken, van Petra Prins en An Moonen....wordt vervolgt!Eerst vandaag gezellig quiltersbezoek van een paar dames.

Over Sokken en shawls

Eigenlijk zou je er niet aan moeten denken om het in de lente ( ! ) over sokken en shawls breien te hebben, maar de temperatuur is van dien aard dat het helemaal niet gek meer is.Ik heb zelf mijn wollen bedsokken weer uit de sokkenlade gehaald, bevalt prima! en Sieneke heeft haar vestje van Rowan wol ook weer aangetrokken.

Want daar gaat mijn blogje over, over wol van het prachtige sfeervolle merk Rowan, waarvan het een feestje is om mee te breien.

Ik heb een nieuw boek van Rowan gekocht, zoooooo mooi, zoooo sfeervol, het is een plezier om er steeds weer door te bladeren.

Zelfs als je niet kan breien, en helemaal niet van sokken houd, dan zou je toch spontaan smelten bij het zien van dit soort sokken aan een kledinghaak.Dit wil ik ook hebben hangen boven mijn houtkachel.

Of anders deze wel, de plaatsjes stralen een heerlijke huiselijke gezelligheid uit die me bijzonder aanspreekt.

Van deze mooie aardkleuren wordt ik helemaal blij, Rowan wol is een beleving, je legt het boek op tafel, bladert er af en toe in en mijmert weg.......

Weg over Ierse en Schotse velden en IJslandse oorden, Noorwegen,landen van schapen, van golvende velden,van wol, van brandende houtkachels en pruttelden stoofpotten,van puur natuur,

Daar waar het leven echt geleefd wordt.De kleuren inspireerden me in elk geval al wel om wat lapjes in die tinten bij elkaar te zoeken.

Dit is toch helemaal de sfeer? Ineens wist ik het, paars en donkerrood, daar moet je nou een rowan boek voor in bladeren.En misschien dit poppenquiltje? In die Ierse kleuren.

Met mijn eigen sokkenproject is het overigens nog niet zo bar goed gesteld, wel jammer, want ik wil natuurlijk die mooie Rowan sokken kunnen breien.

Ik zet dapper door, en bezin me op een rondbreinnaald  misschien is dat een betere optie, maar waarom verkopen ze dan nog deze veelgeprezen satéstokjes? Er is ook nog iets verdrietigs;Gisteren stond op de blog van Ansje te lezen dat het einde voor haar nabij is na haar vreselijke ziekte, dat deed me heel wat, zij heeft mij tijdens de ziekte en na het overlijden van mijn moeder heel erg gesteund, dat schept toch een band.En ook al weet je dat het er aan komt, je verwacht het nooit, ik ben er in gedachten veel mee bezig.

Mrs. Grey Affo

En daar is tie dan eindelijk! Of nou ja, eindelijk.......ik ben er ergens in januari aan begonnen, en nu is ZE helemaal af, affo, weten jullie het nog? Dit was een stuk van de top.

Met die mooie gegolfde rand er op geappliqueerd, toen dachten velen al dat dit het eindresultaat was, maar niets was minder waar.De laatste rand moest er nog aan, die rand met al die driehoekjes tot vierkantjes genaaid.

Dat was een heel werkje, en best wel saai, wanneer heb ik dat gedaan? Ik weet het nog precies.....toen de keukenmijnheer een paar dagen in huis was, heb ik me zoveel mogelijk opgesloten in het enige plekje waar geen keukenmateriaal stond, in mijn eigenste naaikamertje.En als je dan maar gewoon stug doorgaat en je het ene na het andere blokje naait, en zelfs pfaffie meewerkt zonder kuren, dan komt toch echt het eind in zicht!

En wat voor eind! Ik ben helemaal dik tevreden over het eindresultaat. Ik heb hem weer laten doorquilten door mijn huisquiltster, en het is weer prachtig geworden!

Met een roodachtig garen is er een rozenpatroon in gequilt.Beetje rommelige foto boven vanwege de schaduwen in de zon, deze foto heb ik dus niet gisteren genomen......

Het is werkelijk prachtig in de tuin, ieder jaar weer verbaas ik me er over dat zulke oude bomen, want dat zijn het, toch zo,n overweldigende vracht aan bloesem kunnen produceren.

En iedere soort boom heeft zijn eigen bloesem,mijn quiltje hangt er helemaal mooi te wezen tussen de bloemetjes.

Het is een overweldigende pracht waar je stil van wordt.

Prachtig die zoetgeurende perenbloesem elk jaar weer.En die is eigenlijk al weer haast uitgebloeid, de roze appeltjes beginnen nu net.

En hier nog een foto van de achterkant, daar kun je heel goed het rozenpatroon in zien.Heerlijk weer iets af, dan kan ik weer zonder enig schuldgevoel aan wat nieuws beginnen, niet dat ik daar last van heb overigens.

Ik heb hem weer in de wasmachine gedaan, en het is een heerlijke zachte soepele quilt geworden, de maat is 140 x 150, dus net een leuk handzaam maatje.

En als de kampeerders dit soort berichten in de krant lezen....Brrrrrr Manlief heeft het zwembad al opgezet, hopen dat het daar dan maar precies in valt......Deze berichten in de krant zijn voor campingeigenaars en strandtenthouders etc desastreus, want mensen laten zich er toch door lijden leiden en vaak valt het alles mee.Iedereen een goed pinksterweekeinde, wij wachten het maar af, de berichten zijn zo wisselend.

Van alles wat

Het leven is dat wat je overkomt, terwijl je andere plannen had......Daar hebben we denk ik allemaal wel eens last van.Ik val momenteel in de prijzen en ik zal het er mee moeten doen.Mijn (horror) knie was is niet helemaal blij met het fietsen op de Veluwe, zacht uitgedrukt..........

Ik ben dus de afgelopen weken heel veel thuis geweest, nou zijn er ergere plekken om te vertoeven als het leven even niet gaat zoals je wilt, dat scheelt.Dit heerlijke tijdschrift is altijd weer goed voor genieten in de tuin.

Leven in de natuur.......daar is hier geen gebrek aan, het is prachtig rondom het huis. Er stond een geweldig leuke reportage in van een hippe camping, Mmmmm, zo leuk om te zien, ergens op een eilandje bij Amsterdam, het goede van twee werelden.

Het is ook weer aardbeientijd, maar daarin ben ik toch een tikkeltje verwend merk ik, deze aardbeien komen van de super, Hollandse harde zurige bolletjes......nee, dan de echte lambada,s.....die zijn hier te koop bij een tuinder, als je die eenmaal geproefd hebt.....groot, zacht en superzoet.

Helaas moeilijk te verkrijgen in de winkels vanwege hun kwetsbaarheid.

De tuin is een plaatje,bloesems in alle kleuren en tinten, prachtig, maar wat gaat die lente snel, dat komt vast omdat het zo laat op gang kwam door de kou en nu een inhaalslag maakt, voor je het weet is het voorbij, dat ervaar ik dit jaar voor het eerst eigenlijk, of zou het al weer de leeftijd zijn?

Een mens moet zich af en toe verwennen......al kan je dan niet lopen, gelukkig is er het internet en de TNT......daar vond ik deze prachtige oude sobere Franse pot, dat vraagt om een bloemetje, ik zag het plaatje meteen helemaal voor me.

Helemaal super op de oude Franse tafel in de keuken, wat kan je toch genieten van bloemen in huis, héérlijk!Ik zag ook een leuk quiltproject voorbij komen bij Sandra, ohiostars, altijd een leuk thema, ik denk dat ik daar ook nog maar weer eens aan meedoe, ehhh, had ik al niet een heel stapeltje liggen ergens?

Dat wel ja.....jammer genoeg hebben ze niet de juiste maat, deze zijn 4 inch en die van Sandra 8 inch.

Ik heb er al één gemaakt, even nadenken of ik er mee door ga.Ohio star is altijd wel een erg leuk patroon.

Nou, in elk geval deze mama verwennen met deze G*E*W*E*L*D*I*G*E lieve cadeautjes! Wat een verrassing en wat is er goed over nagedacht.

Die weet in elk geval wat een oud mens met een stijve knie toekomt.........Twee scrapzakjes, helemaal geschikt voor het project wat ook nog niet verder gevorderd is dan vier.

De twee weken vakantie zijn al weer voorbij, Op naar de Pinksteren, met hopelijk beter weer dan afgelopen weekend, want hier leek het af en toe wel herfst met die harde wind en regen, het leverde mopperende kampeerders op........maar heláás...de zon kan ik er nog niet bij verhuren.

We zullen het volgens weeronline hier heel de week mee moeten doen....De houtkachel is al weer aan.Goed quiltweer.