Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 19 juni 2017

Van alles wat

Na de storm van vorige week lag de tuin niet alleen vol met bladeren, maar daartussen lagen ook deze mooie takjes bekleed met geel korstmos, zonde om er straks met de grasmaaier overheen te gaan dacht ik.
Het was weer een best wel druk weekje, tis alles vakantiewoning wat de klok hier slaat momenteel, ik kan het ook niet helpen, bijkans vierkante ogen van het overal zoeken en speuren naar dat wat ik nodig heb. Ik had ook nog bezoek,van Annie, jawel, DE Annie....de welbekende Annie.
Best gezellig hoor als ze er is, maar het is ook inherent aan werken, en een werkje is het, okay, je hoeft niet te schuren, dat dan weer niet, maar vanzelf gaat het ook zeker niet, want je moet het wel twee keer verven, en dan ook nog in de wax zetten.
Die wax vind ik nog best een dingetje, dat moet er echt stevig ingepoetst worden,en dan nog heb je vaak dat het wat plakkerig blijft, enfin, tis net als met een bevalling, als het er eenmaal is, of klaar is, dan heb je ook wat.Gedateerd kastje wordt eigentijds en leuk. Primer red van Annie.
Tussen de bedrijven door wordt er nog steeds gezorgd voor de twee oude dames, die laten het zich heerlijk aanleunen, best leventje hier, als je er lang genoeg naar kijkt, wordt je helemaal Zennnn, het grappige is dat de dames soms ook een uitstapje maken naar de camping, dat willen ze daar ook wel eens zien, want dat ze nieuwsgierig zijn!


We zijn bezig met een nieuwe website, ook die was verouderd ( net als wijzelf) maar daar ben ik totaal onhandig in, iemand maakt de website, en ik hoop dat ik hem zelf kan gaan beheren en vullen met mooie sfeervolle foto,s.Het logo krijgt al gestalte.
Aan quilten kom ik dus even niet toe, ik zie wel mooie relaxte foto,s op FB voorbijkomen van dames met quiltwerkjes in het zonnetje, of onder de parasol, aan een tuintafel.Komt vast ook weer een keer.
Wat wel aan de orde is, zijn nog steeds de heerlijke avonden met zoonlief op de fiets.Zomaar langs s,Herens wegen fietsen zonder plan en kijken waar je uit komt.
In verwondering van de schoonheid van de alledaagse dingen als een bloeiend aardappelveld in de strelende gouden avondzon.De stilte is zo sereen op zo,n avond na een warme dag.
Of toch maar een keer naar het strand, als iedereen weer naar huis is, en het strand bijna leeg. Heerlijk, manlief is thuis, even uit de verkeerde doestand en je hoofd leegfietsen. Blijft bijzonder dat we dat allebei zo hebben.
En door al dat speuren op het internet naar mooie dingen voor de vakantiewoning, blijft er ook wel eens iets hangen in het eigen huis, wat te mooi is om te laten staan op het net, maar eigenlijk niet echt meer past in huisje  "veelteveel" , ( niet veel te vol, want daar hou ik niet van, dat is het probleem) maar goed, af en toe moet je wel eens wat wisselen, toch?
De verzameling paars glaswerk is tijdelijk.....tijdelijk.....in een doos opgeslagen, tot we een nog groter huis hebben waar het allemaal in past, hahaha, grapje, dat zeg ik altijd tegen zoonlief, voor wie de verzamelwoede van zijn moeder een gruwel is......
Heerlijk toch dat je de mogelijkheid hebt om spullen te bewaren? Okay, dat tijdelijke heb ik ietwat moeite mee, weggooien is niet zo mijn ding, ja, soms wel natuurlijk, maar bewaren hou ik ook wel van, zeg nou zelf, zo,n verzameling doe je toch niet weg !? Niet kostbaar, wel dierbaar.
En dat geld ook voor een doosje of een potje of mijn bandweefgetouwtje of rieten manden, tijdschriften voor (n)ooit, Brrrr, ja zal het maar net nodig hebben en weggedaan hebben.......
En wat ik nog meer tegenkwam op dat WWW.....ik heb ooit in een vorig leven ( toen ik nog op een trap stond) een hele muur in de serre beschilderd met een blauwe regen, prachtig geworden, kwam ik ergens dit levensechte vogelstickertje tegen van de roodborst, of tie er toch altijd in gezeten heeft! tis dat tie nog niet zingt......het wordt tijd dat de vakantiewoning klaar is, ik zie te veel leuks voorbij komen
Tot slot nog een truttigheid ten top foto, de afrikaantjes, wie kent ze niet? Of zijn ze inmiddels retro en hip geworden? Ik weet zeker dat mijn vader goedkeurend zou kijken als hij dit plaatje zag,
Ze zijn geplant op het herinneringsplekje voor mijn ouders, hier in de tuin, onder de notenboom.Die het overigens uitstekend doet, en noem het toeval of niet, maar vorig jaar hadden we er de eerste  TWEE noten aan.......Nou, we maken ons op voor "Another very warm day" het is zo, ik zeg er maar niets over...........

Fijne week allemaal weer, hartelijke groet, Jeannet

maandag 12 juni 2017

Verwondering en gewoonten

Ik denk vaak, kom ik weer met hetzelfde verhaaltje, ik ben niet een klein beetje van de gewoonten, tis dat FB me er aan herinnerde vorige week dat ik een rabarbercake had gebakken, ja hoor, en precies een jaar geleden weer dezelfde cake!
Nou is dat natuurlijk ook wel een beetje logisch, want rabarbercake en bak je als de rabarber er is, en dat is in mei/juni. Ik ben overigens niet de enige die van de gewoontes is. Vlak bij mijn huis, huist een reegeit, en die heeft daar al een paar jaar haar territorium.
Vorig jaar had ze twee jongen, en op precies dezelfde plek, heeft ze dit jaar weer twee kleintjes, zó mooi om te zien, ik zag haar uit het lange gras lopen met haar kleintjes, net geboren, ongelofelijk, genieten van het moment.
Het was een adembenemende ervaring om zoiets te zien zo dichtbij.En ze houd stand aan haar gewoonten, want s,avonds altijd om dezelfde tijd, komt ze uit het gras haar kleintjes halen, blijft geweldig om te zien, 
kijk, van zulke gewoontes hou ik!Wat een werkelijk schattige beestjes!
Het is bijna zomer, de kamperfoelie waarvan we een enorme grote bos in de tuin hebben, geurt dat het een lieve lust is, prachtige plant, een aanrader voor een ieders tuin, je ziet hem amper
Tot het een keer zo,n zwoele zomeravond is, dan ruik je die geweldige geur en dan ben je zo blij dat tie er weer is.We hebben een nieuw huisdier, een huisbeestje, of een huisschaap.
Tis een lieverdje, en makkelijk in de omgang, ze hoeft niet te poepen, en te piesen of te niesen, geen eten te geven, niet te verschonen, ze hoeft niet ingeënt te worden, ze loopt niet voor je voeten en ze verhaart ook nog eens niet, en geld voor de dierenarts hou ik ook nog over, kan het makkelijker?
Zulke huisdieren zijn op het moment erg aan me besteed, en ik weet bijna zeker dat ik na de andere twee  huisdieren die er hier nog rondlopen , alleen nog maar op deze huisdieren over stap. Ze heette schaap Bram, maar ze lijkt in niets op mijn vader, die ook zo heette, dus ik noem haar schaap Anneke, naar de maakster er van.
En zo is het ook met bloemen, hoe ouder een mens (ik) word, hoe minder makkelijk het vege lijf in beweging te krijgen is, en dan zijn de bloemen van keramiek zoooo handig.....nooit water geven, niet te droog, niet te nat, ze hangen niet slap, ze bevriezen niet, ze waaien niet om, ze bloeien altijd, niet afknippen, geen luizen erin, zoooo dankbaar!
Ik bespeurde ook nog andere huisdieren waar ik helemaal niet blij van werd, ik was er fors van in de stress, al mijn mooie Rowanwolletjes, dus ik ben ze voortvarend te lijf gegaan, met maar liefst drie doosjes mottenpapier, en het hangt en ligt nu overal, dat ze er maar allemaal het loodje van mogen leggen, en gauw graag,er zijn zelfs bij mij grenzen aan de dierenliefde.
Ze zijn er weer, de wilde perziken, smaken een stuk beter dan die harde bollen die ik soms in de winkels zie, keihard, en tegen de tijd dat ze eetbaar zijn, zijn ze verrot.Maar deze......Mmmmm
We blijven nog even druk met de vakantiewoning, ik wilde ergens een retrogele kleur op de wand, was ik het nou echt vergeten hoe vaak ik tijdens de laatste geel periode naar de verfwinkel ben geracet voor wéér een andere kleur geel !? Ik dacht toch dat ik zo,n goed geheugen had.
Het is al met al een heel project ( maar wel een superleuk) zo,n huisje inrichten in de sfeer die we voor ogen hebben, het is makkelijk om naar de Ikea te gaan en daar alles te kopen, maar dat wil ik niet, dat is zo algemeen, wat niet wil zeggen dat we er niets kopen, maar ik koop liever een authentieke Hongaarse inmaakpot voor hetzelfde bedrag, of een kastje in de stijl van van Pastoe, als iets van duizend uit een dozijn nu ik toch bezig ben.
Ik wil er mooie dingen in zetten, spullen met een karakter, betaalbaar tijdloos design, kek lampje, verrassend en verfrissend, en dat is speuren overal , leve het internet, leve de vooruitgang, of toch niet? want de keuze is reuze, en is dat fijn?
Niet altijd natuurlijk,al die nieuwsbrieven die voorbij komen met de meest verrukkelijke stofjes waar het water je van in de mond loopt, goed, ik heb weer een boek verkocht, geld is opgegaan aan deze stofjes, voel me dus even niet schuldig.Fijne week allemaal weer.

Hartelijke zonnige groet, Jeannet