Quilting Jeannet

Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven met twee horrorknieën op een minilandgoed aan Zee, de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, lekker eten, breien, spinnen ( op een wieletje) huisje, boompje, beestje fietstochtjes en mijn heerlijke gezinnetje met twee mannen, maar vooral over quilten en het perfecte van het imperfecte, het Wabi Sabi gevoel, geniet mee als je zin hebt!De lettertjes hier zijn bijna niet te lezen, met dank aan BLOGGER :(

maandag 22 augustus 2016

Het vest.....en de rest

Volgens mij heb ik het al jaren over het vest, eerst over de wol die gesponnen moest worden, na het wassen en kaarden, en toen de wol eindelijk, eindelijk gesponnen was, kwam "het Vest"
Althans, de droom van het vest. Ik heb vroeger, in de prille studententijd, toen ik pakweg 23 jaar was, diverse hippe truien en vesten gebreid van handgesponnen wol, ook voor manlief.Zijn moeder deed zo,n vest dan na een week in de wasmachine op 60 graden.......raden hoe het eruit kwam....:(
Maar  dat terzijde, dit gaat over mijn vest, koudwatervrees dat ik het niet meer zou kunnen, vest breien, raglanmouwen, nooit gedaan, toch geprobeerd, voorpanden en achterpand zonder naden, dus je kan pas echt goed passen als het af is, dat zijn altijd spannende tijden want dan ben je al vele uurtjes verder.
En inderdaad....het paste niet geheel en al...., mouwen te smal, kraag te kort, wegleggen en diep nadenken....extra stuk aan in aan de kraag breien, nat maken, blokken, beetje rekken en trekken her en der, en voilla!Het vest past me als een jasje en is klaar. Stoer buitenvest.Ik ben er apetrots op, laat ik het maar eens gewoon zeggen.
Het is altijd een kick als je een nieuwe uitdaging aan gaat, iets gaat doen wat je eigenlijk niet zo goed kunt, of helemaal nog nooit gedaan hebt, dan moet ik altijd aan die spreuk denken; : Wanneer heb je voor het laatst iets voor het eerst gedaan ? "Uit een comfortzone komen is vaak niet makkelijk.Maar als je het dan gedaan hebt, en het is gelukt.....heerlijk.Patroon is van Drops (klik)
Ik zal het vanaf nu niet meer over het grijze vest hebben.De deur naar nieuwe uitdagingen staat weer open, het nieuwste Rowanboek staat er vol mee.Heerlijk als je hobby,s kan afwisselen, al maakt het de keuze er natuurlijk niet altijd even makkelijk op,
Afgelopen zaterdag naar de markt Verweven in het zonnige Zierikzee geweest, deze foto geeft de sfeer perfect weer, zon, een windje en mooie wolkenpartijen, helemaal Zeeuws weer zoals ik dat altijd noem.het was voor de vierde keer een hele leuke markt met een vijftigtal kramen van creatieve mensen, hier (klik) schreef ik er ook al eens over. De foto is van Aren Admiraal,
Ik ben ook nog aan het quilten, al die stofjes die her en der gekocht worden moeten ook worden verwerkt, al mijn gonnetjes zitten strak geregen in de kartonnetjes.....
Dat wordt de derde rand om de Hertfordshirequilt waar ik momenteel mee bezig ben.Superleuke quilt ook weer.Dat blauwe stofje heeft een apart verhaal gekregen, daar kom ik nog een keer op terug als de quilt klaar is.Een mooi ontroerend verhaal.
De rand die na de gonnetjes komt, die heb ik al af......dus als de gonnetjes klaar zijn, in elkaar en aan elkaar en op het stofje genaaid, dan....ben je zomaar ineens een heel stuk verder.
Is dit nou geen prachtig stukje verweerdheid door de tand des tijds, foto boven is de bovenkant van het paaltje.Inlijsten naast elkaar en je hebt een realistisch stukje natuurkunst aan de muur hangen. Bij mij hangt er overal wat, ik heb eerlijk gezegd een chronisch tekort aan vrije muren.
Enne.....jajajajaja, ze zijn er weer....Dahlia,s en chrysanten.....er zullen vast mensen van griezelen, maar ik ben er dol op, dat geeft de naderende herfst weer aan.
Ik begrijp van Piet ( Piets Weer ) dat we nog even mogen gaan puffen van de week, nog even nazomeren, ook goed, prima,
Maar als ik de gele zonnehoeden weer uitbundig zie bloeien,
En de bramen zie kleuren. Of als ik de egels weer aan de afgevallen peren zie eten, dat weet ik overigens ook sinds kort, dat egels aan fruit eten, 
dan weet ik het weer....die heerlijke herfst zit er aan te komen! Het is al wat eerder donker s,avonds, en s,morgens wat koeler bij het opstaan.er is geen seizoen waar ik zo van hou, als de herfst!Dan komt het vest ook heel goed van pas. 
Ohw, ik vergeet nog iets herfsterigs, als de boeken weer gekaft zijn voor het nieuwe schooljaar en zoonlief minutieus heeft uitgerekend hoeveel dagen er nog resten voor de herfstvakantie......dan weet ik het echt helemaal zeker!Fijne week allemaal weer.

Hartelijke groet, Jeannet

maandag 15 augustus 2016

Limburg

Afgelopen week waren we onverwachts er even van tussen, midweekje Limburg, Noord Limburg dan wel te verstaan. Breivriendin uit zuid Limburg, was even "Kemping"eigenaar voor als het toilet verstopt zou zitten, of de elektra uit zou vallen......
En wij hadden ons verschanst diep in de bossen van het Leudal, alleen bereikbaar via een zandweggetje, pal naast de Leumolen of Sint Ursulamolen.Een eeuwenoude watermolen oorspronkelijk uit 1461.De molen werkt nog en werd elke dag in gang gezet door de molenaar, nou, jullie begrijpen wel wat dat voor zoonlief was........
Wat een mooi bouwwerk, hoe hebben ze het vroeger zo kunnen uitpuzzelen,en wat geweldig dat wij daar in een huis pal naast gehuurd zaten, nou ja huis, het was een grote boerderij, rijksmonument, via Staatsbosbeheer (klik) kunnen huren voor een midweek.Aan te bevelen als je van rust, ruimte en doodse stilte houd, want dat was er allemaal ruim voorradig, adembenemend plekje, zooo mooi, zo sereen,
De natuur in het Leudal, en rond de watermolen was prachtig,
En je kon er heerlijk wandelen meteen vanuit het huis.
Het huis was zoals gezegd een rijksmonument en eigendom van Staatsbosbeheer, zo mooi en smaakvol ingericht, werkelijk alles was er perfect aan, heel mooi en ruim, wij waren de derde huurders geloof ik, dus alles wat spiksplinternieuw.
Het was een beleving om daar te mogen bivakkeren.De hele inrichting was van dat leuke bedrijf in Hattem,(klik)  waar wij dertig  jaar geleden onze eerste handgemaakte houten keuken kochten! Hoe toevallig kan het zijn.
S,avonds zaten we knus met de haard aan, heerlijk dat het een beetje fris was buiten, doe mij maar fris.
Zoonlief was mee, of beter gezegd, wij waren mee met hem, want hij was degene die er zo graag een paar dagen uit wilde, ( de reden staat onderaan dit blog) hij liep voorop en wij sjokten er achteraan, want ja.....ook in Limburg zijn molens........
Héél veel molens......ik geloof van wel 93........en zoonlief maar klikken, maar liefst 530 foto's , je kan maar ergens van houden.
En zo zagen we elke dag weer nog véél meer molens.......enfin, op den duur ga je er ook nog zelf van houden he, tis echt waar! Knap dat ze zulke molens vroeger zo konden bouwen dat ze niet voorover kieperden.Dat heet een standerdmolen.
Op naar de volgende molen..., ik ben er de tel eerlijk gezegd een beetje van kwijt geraakt, maar het waren er veel.
Gelukkig was er ook nog "onze eigenste watermolen", daar heb ik zelf het meest van genoten.Tuurlijk moesten we er soms aan geloven om ook de steile krappe trapjes te klimmen voor het goeie doel.....
Het was de moeite waard op de maalzolder, er werd nog elke week graan gemalen één keer in de week lijnzaad geslagen.
Er was ook nog wel wat anders dan molens gelukkig, bijvoorbeeld het kasteel bij Horn.
We kwamen in Echt bij een alleraardigste Limburgse vrouw die de gastvrijheid alle eer aan deed, koffie en Limburgse vlaai en een huis vol brocante, 
En met vol, bedoel ik ook echt helemaal vol. tot aan de nok toe, overal, in elke kamer, ze woonde er gewoon tussenin.En wauw.......deze kast stond nokkievol met haar eigen verzameling Butterfly.
Er was het schattige witte stadje Thorn met zijn imposante kerk.
En natuurlijk was er het leuke kleine winkeltje van Wendy in Weert met Limburgse Lapjes, klein maar fijn, we zijn er op de terugweg even langs geweest, ik ben er uitstekend geslaagd.
S,avonds als we terugkwamen bij het huis hadden we de molen voor onszelf, en zaten we in de schemering op dit bankje te luisteren naar de muggen het ruisen van het immer stromende water met uitzicht op het rad van de molen.Kan het leven op zo,n moment mooier zijn ?
Er waren helaas ook overal waar je keek elektriciteitsmasten prominent aanwezig in het landschap, en veel industrie en bedrijventerreinen doorkruist door grote wegen.Het bleek later dat er vlak bij een grote centrale was in Buggenum, en daar zaten we een kilometer vandaan.
Manlief kwam er wat bekaaid af......restaurantjes om koffie te drinken waren ver te zoeken, een totaal ander verhaal dan op de heenweg toen we natuurlijk eerst bij de Bockenrijder in Diessen langs gingen, dat was heel andere koek ei
En natuurlijk kan het niet overal even mooi zijn hoor ik jullie nu denken, er moet nu eenmaal elektriciteit opgewekt worden, gewerkt worden etc, en verrommeling heb je overal, ook in onze omgeving, 
Maar het contrast was wel groot, dat viel ons gewoon op en het werd ook zelfs beaamd door de mensen die er woonden.
Geeft niet, het huis en de molen ( en de prachtige stofjes) maakten alles goed, we hebben ons prima vermaakt en zeker ook genoeg mooie plekjes gezien.  Een midweek is zo voorbij, het was heerlijk om er even zorgeloos tussenuit te zijn.Ik sluit af met een foto van de watermolen, daar kregen we geen genoeg van.
O ja, waarom zou zoonlief er eigenlijk gráág even van tussen gaan, want dit is zo helemaal totaal niet zijn hobby, je ziet de pubervreugde ervan af spatten, toch? Tja, alles groeit nou eenmaal gewoon door op het minilandgoed, ook als je op vakantie bent, en wat er op groeit, moet er ook weer af, net als bij de kapper he,zo is de cirkel van het leven.Fijne week allemaal weer.

Hartelijke groet, Jeannet

maandag 8 augustus 2016

Blijwerk.........

Ja hoor, ondanks regelmatige tegenslagen tussen de naaldjes zullen we maar zeggen, ben ik nog steeds blij dat ik brei! "Blijwerk" zou zoonlief zeggen....tuurlijk word ik er niet altijd blij van, maar meestal wel zullen we maar zeggen.Het allermooiste vind ik breiwerk van zelfgesponnen wol, daar kan ik wel zo blij om worden.
Het hele proces, van een schaap, wat je in de wei ziet lopen, waar je de wol van spint en waar dan een trui of een vest of wat dan ook van gebreid wordt, dat vind ik zo magisch, zo aards en tegelijk zo bijzonder, dat je dat hele proces zelf doormaakt.
We lijken soms zo afgedwaald van het werkelijke basale leven met alle nieuwste technische snufjes die ik nooit snap.Deze blauw/grijze wol is van een blauwe texelaar.Die lichte aardse schapengeur die je ruikt bij het breien vind ik al erg zennnnnn.
En dit bedoel ik met de tegenslagen tussen de pennetjes....eerst brei je het te groot, dan te klein, en als je geluk hebt past het de derde keer.
Laatst heb ik een vachtje gekocht van een Suffolk schaapje, die schapen worden zwart geboren, en zijn in een mum van tijd hagelwit, ik had de eerste schering, dat is mooie zachte niet prikkende wol,
Want dat was vorig jaar een enigszins debacle...Ik had een prachtige mooie vacht van een schwarznaser schaap, zo mooi glanzend, helemaal gewassen, gekaard en op rolletjes, enfin,toen ik hem ging spinnen van de winter viel me dat tegen, nee, niet mooi meer, die wol prikte als een brandnetel!Had ik dat weer.....al dat werk, want dat was het wel, ben er de hele zomer mooi mee geweest,dat overkomt me niet meer,
Dit gaat goed komen, ik heb eerst een stukje gewassen en gedroogd en gesponnen en tis babyzacht, zoals ik het graag heb.Voor wie het nog nooit heeft meegemaakt kan het zich niet voorstellen, de kick van een prachtige, superzachte hagelwitte streng "wol van de rol " waar je je neus dan in kan steken....
Mmmmmmm.Wil ik verven met Campeche, blauwhout, vorig jaar gekocht bij verfmolen de kat op de Zaanse Schans. En over schapenwol gesproken, dit dekentje staat ook hoog de "wilikbreienlijst"Het is een klein babydekentje, gebreid met de wol van Öland, niet door mij, maar door iemand die dat heel erg goed kan, dat zie je wel, en mijn knotten wol liggen er bovenop, voor als ik zo ver ben.
En natuurlijk zijn er ook nog de sokken, lekkere warme sokken, die je alleen door hun kleur al verwarmen. Sokkenwol ontworpen door het hippe duo Arne en Carlos uit Noorwegen.Ze hebben van de zomer drie nieuwe kleuren bedacht, naar aanleiding van de geraniums in hun tuintje, je kan maar ergens je inspiratie vandaan halen, toch?
Ik ben gelijk begonnen, die mooie oudachtige retrosfeer van deze sokken trekt me bijzonder aan, dat geel, en aquablauw naar groen, prachtig!
Ik moet zeggen dat zoonlief ook wel fan lijkt te worden van Arne en Carlos.......dus ik heb een vaste afnemer.
En toen kwam er op het WWW een aanbieding van die dure maar o zo heerlijke rowanwol voorbij....tsja........het vlees was wéér zwak....spencer in het hoofd........( en eigenlijk kan het maar beter daar blijven) Maar wat is een mens zonder plannen?
O ja,..... inmiddels is het vest AF......en het is werkelijk een plaatje geworden met die raglan mouw en die doorlopende strepen in het rond.Maar hij is fijn (not).....daar kom ik later nog eens op terug als ik bijgekomen ben van de teleurstelling.......breien is toch significant anders dan quilten.
En om het nou bij breien te houden, er zit een breister in onze vakantiewoning met haar gezin, een echte breiSTER uit het Limburgse.
Van haar heb ik het fair isle geleerd, en van haar hand is dus ook het mooie schapendekentje en kijk weer maar eens met wat M*O*O*I*S ze nu bezig is, Marie Wallin.......daar droom je toch ook bij weg?
De mannen heb ik nog niet aan het breien gekregen, al doe ik er wel mijn best voor ;) maar
inmiddels is wel het nieuwe houthok ook klaar, dat kun je gerust aan manlief overlaten, , gelijk een prachtig vloertje erin gelegd, zwart geverfd, overstekje eraan, en er komt nog een gootje langs anders sta je in de modder om het hout te pakken als het regent.( hangt er inmiddels ook al) Helemaal in de stijl van de nieuwe schuur.

Hartelijke groet, fijne week allemaal, Jeannet