Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 23 januari 2017

It giet oaon....

Nee, die elfstedentocht "giet nooit meer oan" volgens mij, dat is vergane glorie, de goede oude tijden van weleer, keren niet weer, voordat het ijs zo dik is dat heel Nederland en iedereen ver daarbuiten daar op kan staan, moeten er heel wat nachtjes vorst overheen gaan, en daar zit hem de kneep, je zegt vorst, en gelijk erachteraan Dooi, enfin, wat giet er dan wel oan.....
Nou, dit giet er oan, ik heb de lap van mijn Vecka al een poosje af, en afgehecht, en toen kwam de koudwatervrees, het doorknippen, en vooral het zigzaggen, tja, op een goede dag speelden deze woorden door mijn hoofd. Wie altijd op de wind let, komt nooit aan zaaien toe, en wie altijd naar de wolken kijkt, niet aan oogsten, dat past helaas wel een beetje bij mij , dus ik dacht, gewoon maar DOEN ipv erover blijven nadenken.
Eerst een draad rijgen links en rechts net binnen de steken van de knipbies zodat het een beetje stevig wordt en niet rekt bij het naaien
Dan onder de naaimachine, precies op de geregen draad, brede zigzag en gewoon gaan met de machine!Dan komt daarna natuurlijk het griezeligste, ik heb de hele lap om de strijkplant gedaan, want ik zag de bui al hangen dat ik de achterkant gelijk mee zou knippen, of zoiets.
En zo is het gekomen, vlijmscherp schaartje, ging helemaal prima, en dan is het nog zo, breiwerk rafelt naar onderen, maar niet naar de zijkanten, dus wat kan er eigenlijk gebeuren? Niets dus.En toen was er dit.
Een hele grote lap van ong. 120 cm in het vierkant, fase zoveel van het project Vecka, wat een vest gaat worden, maar eerst even genieten van dit resultaat, prachtig om het zo te zien hangen in het winterzonnetje, en dan de achterkant, wow.....het lijkt wel een weefwerkje.
En waar haal ik mijn inspiratie qua kleur altijd vandaan vragen dan vaak mensen, nou, eh, hier uit de tuin bv ? Is tie mooi of niet?
 De natuur blijft voor mij een enorm inspiratiebron van kleuren en texturen om me te laten inspireren.Blad van de notenboom, gedroogd tussen een boek, weer gevonden, in een vaasje op de vensterbank, zooooo mooi als het zonlicht er doorheen schijnt.
Zo mooi nu in de winterse verstilde polders met een zweempje wit en nevelig licht.Want was was het de laatste weken schitterend weer buiten, overal zag je de mooiste plaatjes voorbij komen op FB.
Het blijft een ontzettend leuk werkje dat patroontjes breien met twee kleuren, als je er mee begint, dan kan je niet ophouden, ik ben zelf erg benieuwd naar de afloop van dit project en met mij vele anderen. Komt vast goed.
En er moet natuurlijk voor s,avonds wel wat op de pennen blijven staan, of moet ik zeggen, aan de kabel hangen? want die pennen zijn korte pennetjes geworden, het breiwerk wordt in het rond gebreid, heerlijk, alleen maar rechte steken, deze wol had ik al heel lang in de kast liggen, voor een babydekentje, eigenlijk om de knipbies te oefenen, maar dat is al gebeurd, dus ik brei lekker voort aan een hele kudde schapen.Geen straf.
Je moet wel enigszins opletten, want het lijkt weer zo simpel, dat is het ook, steeds hetzelfde patroontje,maar dat is tricky, het ene schaap heeft langere poten dan het andere, oeps, verkeerd geteld, nou ja, in een kudde valt dat niet op denk ik dan maar weer, bij mensen loopt de één ook harder dan de ander.
En er kwam aan het eind van de week nog gezellig bezoek uit het Buurland Belgie! Heerlijk in de wat sombere januarimaand, toen was de week al weer bijna om en was het weer weekend, en in het weekend wordt er hier altijd gebakken en gebraden door de mannelijke keukenbrigade!
Is het geen Boeuf  Bourguignon, of oma,s draadjesvlees,dan zijn het wel Albondigas, ofwel Spaanse gehaktballetjes, alles is goed als het maar vooral vlezig is.Want de mannen zijn hier, zoals jullie inmiddels wel weten, van het vlees.
Hoewel we het weekend ook de stoofperenblues hadden, kilo,s, zijn er door manlief geschild,gekookt en ingevroren in de spiksplinter nieuwe vriezer voor als de crisis komt.
( want je weet het maar nooit met de nieuwe Amerikaanse president) Daar kwam ik me een leuk, raak stukje over tegen op FB, stond in de NRC van afgelopen zaterdag.Fijne week allemaal weer!

Hartelijke groet, Jeannet

maandag 16 januari 2017

Court House step

Ik heb het nog niet eens verteld, maar er was in het begin van het jaar toch al een heuse echte helemaal Affo te melden. Ik was zo druk met het opruimen van van alles dat ik er niet meer aan dacht.
De Court Housse step is helemaal klaar.Die is dus op de valreep van het oude jaar af gekomen, en af is af is helemaal af, doorgequilt, binding erom, gewassen en een label erop wat voor zich spreekt.Als dat geen positief begin is van 2017 en het smaakt naar meer.
Het is een absolute aanrader, strookjes snijden, op een theezakjesondergrond naaien, en dat is alles, later zet je de blokken aan elkaar, ik heb bij deze quilt alles met de machine gedaan. Daar leent het patroon zich ook mooi voor.En natuurlijk voor restverwerking.
Ik ben er van het voorjaar mee begonnen, en gaandeweg vond de jongeling in huis het toch wel een hele mooie kleurrijke quilt worden
, tja, het kan verkeren, nou ligt het in de lijn der verwachtingen dat hij enige erfgenaam word van al mijn quilts als enige oudste en jongste zoon, maar deze was heel speciaal voor hem, dat kan natuurlijk, mams labelt het wel voor hem.
Eerlijk is eerlijk, hij is ook prachtig geworden! zoveel kleuren en stofjes, allemaal kris kras door elkaar genaaid en toch een eenheid, misschien ook wel door de redelijk rustige punten.Er was alleen nog wel een dingetje....
Ik had namelijk al de strookjes op theepapiertjes genaaid, en het was de bedoeling dat deze gewoon zouden blijven zitten in de was en met het quilten, want ze zijn erg dun, maar ja, toen sloeg de twijfel toch opeens toe....
En bij twijfel uithalen, oftewel, afhalen, gewoon doen, aan beginnen, CDtje van Ennya op de achtergrond en je gedachten de loop laten, er was wollige hulp, niu ja, hulp...aanwezig.
Dan is het eigenlijk zo gepiept.
Ik denk eerlijk gezegd dat het achteraf niet nodig was geweest, de quilttop hoorde wat knisperig aan,maar na het wassen zou dat echt wel verdwenen zijn, ook bij een proeflapje maar goed, bij twijfel......
Je blijft er naar kijken, steeds maar weer. Het patroon lijkt een log cabin, maar het is een courthouse step (klik) dat houd in dat je niet echt in het rond werkt, maar steeds boven, boven een strookje naait, en dan weer naast, naast, ook hier zijn vele varianten in mogelijk.
En daar staat de jongeling trots naast zijn quilt, kleurrijk als tie zelf is, net als de quilt. Ja, zo vind hij sommige "stoflappen"zoals hij ze oneerbiedig noemt, stiekem toch wel erg mooi.
Het is echt een verslavend werkje,en leuk voor tussendoor, voor er bij,  je snijd stroken en zorgt voor een hele stapel papiertjes met het patroontje erop,
en zo tussen neus en lippen door, als je even niets te doen hebt, of wat simpels wil doen, dan naai je een blokje in elkaar.
Is het geen enorme megastorm waar je bijna bang voor zou worden die de metereologen voorspelden, dan is het wel de aankomende Elfstedentocht omdat het in Nederland een keer vriest.....we gaan het weer beleven, ik laat me niet meer gek maken, alhoewel mijn schaatsen vast wel aan de appelenboom hangen, want je weet natuurlijk maar nooit......en dan weet ik waar ik ze moet zoeken:)
Fijne week allemaal weer, Hartelijke groet, Jeannet