Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 22 mei 2017

Brei en Haakfestival

Dit is een blogje over kleur, heel veel kleur, in alle schakeringen, wat zou de wereld zonder kleur zijn? Niet aan denken, om je heen kijken, in je opnemen, de wereld zindert van kleur, kleur doet iets met je, wat, dat mag een ieder voor zichzelf invullen,
Hier bijvoorbeeld, want afgelopen weekend was het brei en haakfestval er weer in Nieuwpoort, georganiseerd door de Schapenkop, helaas is hun sfeervolle winkel niet meer in het centrum van Nieuwpoort, ze hebben nu een verkooppunt ergens buitenaf, erg jammer, want het was een hele mooie winkel met de combi van wol en quilten.Hoe goed kan je het als quiltster en breister hebben?
Het hele lieve kleine stadje was als vanouds gehuld in wol, en nog eens wol.
Overal waar je keek hadden de bewoners dingen opgehangen die met wol te maken hadden, wol en kleur, goed, ik heb er ook wel meer dan vijftig tinten grijs gezien, maar dat was wat anders.
Het stadje was even een "Wollig Wolhalla" voor dames die graag creatief met textiel bezig zijn, en wat zijn dat er veel.......héél erg veel, en wat een variaties.......veel bekenden gezien, die aardige Ingeborg waar ik al heel lang FB vriendinnetjes mee ben en die altijd mijn blog trouw leest.
De lucht zinderde van creativiteit, wij schoven aan bij een workshop knopen breien van Loret Karman, bekend onder vele breisters, dit gaan ze worden.
En dit is mijn eerste knoop.Voor de kenners: Dit is de linnensteek.
Het was superleuk met al die kleurtjes, en om weer een nieuwe techniek te leren, je moet er wel goed je hoofd bij houden, anders gaat het fout, maar dan heb je ook wat! van restjes sokkenwolletjes, ik zie allerlei mogelijkheden opdoemen van leuke etuitjes.
Lorett had een weergaloos mooie shawl bij zich, patroon van Anna Maltz via ravelry, een jonge Engelse ontwerpster, wow.....veertig kleuren zitten erin, als mijn enigszins pijnlijke breiarm over is, ga ik deze ook breien.
Ik heb al een doosje 100 % wollen eitjes gekocht, de rest van de 34 kleuren heb ik vast nog wel ergens in mijn eigen wolwinkeltje liggen.
Overal waar je keek en kwam werd je begroet door de meest kleurrijke breisels,
en de meest bijzondere en kleurrijke mensen natuurlijk....
Prachtig prachtig, en dat alles tegen het decor van dat lieve kleine enigszins slaperige vestingstadje aan de rivier. Volgens mij keek de burgemeester zijn ogen uit ;)
Heel mooi om te zien wat mensen met elkaar dan allemaal neerzetten, want dat het een hele organisatie was , was wel duidelijk, er werd bescheiden over gedaan door een ieder, maar je zag wel dat er met liefde en plezier door vele vrijwilligers aan gewerkt was. Chapeau!
Bij sommige lieden gaat de liefde voor de wol wel heel ver, Ik had toch ooit dit leuke tasje gebreid? Ik was niet de enige die het appetijtelijk vond, de liefde voor de wol gaat door de maag.......Van de week tilde ik het op om het nog eens goed te bekijken...Tssss.....geniepig verstopt onder het tasje zaten ze....MOTTEN! dus werk aan de winkel.Gelukkig alleen in de bodem.
Het is weer pioenentijd, en jullie weten het, voor mij is een huis zonder bloemen zoiets als een toilet zonder toiletpapier, jakkes dus....en witte bloemen, dat vind ik een dingetje, behalve als ze geuren, en geuren doen deze pioenen, Marie Lemoin, de naam zegt het al, mmmmm
Dit was de toverbal pioen, Coral Sunset, van hardroze, naar zalm tot aan bijna wit, adembenemende schoonheid die je wel altijd vast zou willen houden op je netvlies, zoonlief vind bloemen zondegeld, daar kan ik het absoluut niet mee eens zijn, bloemen raken je in je ziel, net als kleuren.
Mooie spreuk op het festival gespot, nou vind ik zelf dat niet elke dag een feestje is, feestjes zijn heerlijk, fijn, gezellig, maar feestjes laten je pas boven jezelf uitstijgen, als er ook dagen zijn zonder feestelijkheden, dan ervaar je het verschil weer, en kan je je weer verheugen op het volgende feestje.
Feestelijk was het hier thuis ook even, zoonlief heelhuids terug uit Parijs, geen aanslagen, niet van de Eiffeltoren gevallen, of tussen de deuren van de metro gekomen, niets van dat alles, ondanks dat hij niemand kende, kwam hij toch een dikke vriend tegen en hebben ze een daverende week gehad met de hele groep, dat vind ik héél knap, en dat werd gevierd met, jawel....een molenwijntje!
enne......Tssss.....je houd van molens of niet natuurlijk......daar heb je dan special oog voor.....
Mooie week allemaal weer, wij maken ons op voor een drukke hemelvaart, dan is heel Nederland op drift lijkt het wel, te korte periode voor het buitenland, net mooi genoeg voor een paar dagen Nederland,we gaan het beleven, de camping is helemaal volgeboekt, de weersvoorspellingen zijn subliem, ik zou zeggen, steek de barbecue "an" en geniet er allemaal van !

Hartelijke creatieve groetjes, Jeannet

maandag 15 mei 2017

Meimaand

Er zijn soms van die dagen, dat je al om 7 uur uit bed bent, omdat de zon roept, het weiland naast ons nog wit is van de nachtvorst, maar toch, je voelt dat de dag een belofte in zich herbergt...zo lekker in het opkomende zonnetje buiten, zo,n windstille serene ochtend
Dat zijn van die dagen dat je om half 8 al een stukje terras schoon hebt gemaakt, paar ramen gezeemd, en daarna even lekker kan zitten, je verwarmend in de ochtendzon, met de krant en een kop thee voordat de dag echt begint.
Die dagen zijn er dit jaar nog te weinig geweest, het is een koud voorjaar in mijn beleving, met af en toe een aardige zonnige dag, maar dan waait het hier weer zo hard aan zee. Woensdag was het zo,n dag, en ik dacht om een uur of negen......Pluk de Dag!
Richting Oostvoorne, via de binnenduinrand, kijken hoe ver de meidoorns al in bloei staan, via een schilderachtig fietspad wat nooit verveelt.
De bermen waren dikvol met fluitenkruid zonder een zweempje geel
En inderdaad, tegen de buitenranden van de duinen stonden er al een aantal in bloei,
Meidoorn, bloeit toch ook vaak eind april al maar het is zo koud geweest steeds dat dat ook wat later is.Het heeft zo,n typische, weeïge zoete geur, als de zon de geuren vrij laat komen, Mmmmm, zo MEI.
Nou dacht ik dat de Blue Bells waar ik het vorige keer over had, alleen maar in de Engelse Cotswolds voorkwamen in grote getale, dat heb je als je bladert in een boekje en je vergaapt aan mooie foto,s terwijl het moois in real life om je heen staat! Want ook in de duinen groeit het welig.
Als je vroeg op pad gaat, heb je vaak bijzondere ontmoetingen, want nee, dit is geen damhert uit eigen tuin, maar een reegeit gewoon in het wild gespot aan de rand van de duinen, nou, dan is mijn dag wel heel goed als ik dit zo tegenkom.
Prachtig in haar lichte rode zomervacht, en zo te zien drachtig.Onderweg passeer ik het openlucht museum de duinhuisjes, dit is hun laatst gebouwde huisje, helemaal in stijl
Dit is ook een huisje wat daar bij hoort, verscholen in het groen, gefilterd door het zonlicht wat door de tere beukenblaadjes heen speelt.
Ik passeer ook andere huizen, kolossale huizen, want ik zei het al eens eerder we wonen in het Wassenaar van het Westen, en dat is inherent aan (héle) grote huizen, waar je elkaar moet zoeken als je al thuis bent, daar zet ik maar geen foto van op hier. 
Ik richt me op het kleine, het bezielende, het pittoreske, van die huisjes waar je vanaf de buitenkant al vanaf ziet dat mensen er van houden, zonder het als statussymbool te willen etaleren.Wat te denken van dit schattige jaren dertig huisje, het kraaijennestje.....waarom zou dat er nou toch op staan he?
De doronicum bloeit geel in de duinen op sommige stukjes, en ik meende dat de gele brem alleen in Brabant zo mooi bloeide, maar ik kwam toch ook enige exemplaren tegen in ons eigen duingebied.
Het was weer geweldig fietsen zo in die oorverdovende stilte, met de roep van de koekoek op de achtergrond,
Vlak bij huis spotte ik van de week nog een paar lepelaars die daar s,avonds komen eten
Ze zeven  met hun grote, brede platte snavels het eten uit het water.
En toen kwam ik thuis, kopje thee gezet, nagenieten van mijn fietstocht, en wat stond er op het theelabeltje? tja......Pffttt.....wat een dilemma.....ehhh, waar zou ik eigenlijk niet 10 minuten gratis willen winkelen? dan ben ik sneller klaar, euhhhh.... de Action, hahahaha, jakkes Darrie....maar voor de rest.
Deze foto valt wel heel erg uit de toon bij dit oer Hollanse blogje.........maar ik heb vanmorgen in alle vroegte zoonlief op de bus gezet, hij gaat met school een hele  week (!) naar Parijs! 24 meisjes en 4 jongens, waarvan hij er niet één kent en slechts één docent bekend is bij hem......we gaan het horen hoe dat zal bevallen.......ik vind het wel heel knap om dan toch mee te gaan, want ik zou het hem niet nagedaan hebben.

Fijne week allemaal weer, enne, Pluk de dag! hartelijke groetjes, Jeannet